Posts

De Brabantse Dag

Afbeelding
De Brabantse Dag: Ik weet niet beter dan dat de laatste week van Augustus in Heeze in het teken staat van De Brabantse Dag. Ja, een hele week ja. Het is ooit (in 1958) begonnen met een 'historische  optocht' op de laatste Zondag van Augustus maar inmiddels duurt het evenement een hele week met een optocht op die laatste Zondag als apotheose en dit weekeinde gaat het weer los. Meer info is hier te vinden

Het karakter van die optocht is in die jaren veranderd van een optocht met historische taferelen naar een meer algemene theaterparade rondom een (vaak historisch) thema. Wat wel gebleven is is dat je in Heeze in grote lijnen twee soorten mensen hebt: Mensen die aan de optocht meedoen of op een of andere manier bij de organisatie betrokken zijn en mensen die aan de kant staan te kijken. Ik heb trouwens in de 30 jaar dat ik in Heeze woonde bij beide soorten gehoord. Maar inmiddels ben ik al een aantal jaren niet meer van de partij.Vanaf het begin dat we in Asten woonden bezocht …

Dag van de linkshandigen.

Afbeelding
En ja hoor, daar heb je weer zo'n 'dag van de ...'. Normaal gesproken laat ik die 'dagen'...eeehhh...links liggen. Maar deze doet me toch wel wat. Ik ben namelijk linkshandig en dat is nou net de kant waar ik  schade heb opgelopen waardoor ik nu niet meer kan schrijven.

Ik ben niet 100% linkshandig, ik schrijf namelijk links en stap met m'n linkse been over het zadel bij het op de fiets stappen maar verder doe ik alles rechtshandig, bijvoorbeeld eten en gitaar spelen.

Zoals gezegd, heb ik wat hersenschade opgelopen waardoor mijn coördinatie aan de linkerkant slecht is, en ik niet meer kan schrijven. Was ik rechtshandig geweest dan had ik dat gewoon nog wel gekund. Dat vind ik behoorlijk zuur. Ik merkte daar voor het eerst iets van bij een oefening bij de fysiotherapie in Huize Padua in 2014. In die oefening moest ik een pingpong balletje op de grond laten stuiteren en dan met dezelfde hand weer opvangen. Het rare was dat dat met rechts gewoon lukte maar dat ik…

Lady Eleanor

Afbeelding
Je hebt van die platen die je al jaren in je achtergrondgeheugen met je meedraagt. Soms komt er zo eentje ineens weer naar boven. Dat gebeurde net met deze plaat toen kennissen een foto plaatsten van hun pasgeboren dochter "Eleanor". Little Lady Eleanor dus

The sound of silence

Afbeelding
Een tijdje geleden ontstond op Facebook naar aanleiding van een foto met water onder een brug een 'draadje' over Simon&Garfunkel. Ik ga dat hier niet allemaal herhalen maar ruwweg zijn er mensen die dat nummer over dat troebele water geweldig vinden en mensen die het een draak vinden (en ja hoor, ook een hele hoop mensen die het helemaal niks kan schelen). Ik hoor bij het 'drakenkamp'. Sowieso, de latere S&G vind ik over het algemeen niks. Geef mij maar deze originele versie van "The Sound Of Silence", afkomstig van hun debuut LP "Wednesday Morning, 3 AM" uit 1964.
De platenmaatschappij zag er wel brood in en er kwam een nieuwe 'radiovriendelijke' versie van het nummer, 'opgeleukt' met drums en elektrische gitaren, en een gelijknamige LP. Het werd een succes en de rest is historie. Maar geef mij die eerste, akoestische, versie maar.

Er hoort voor mij nog een verhaal bij:

Op de lagere school ("Bergerhof" in Heeze, 1…

Mijn laatste muzikale avonturen

Afbeelding
Facebook kwam net met deze herinnering van 6 jaar geleden op de proppen. Deze foto staat voor mij symbool voor mijn laatste muzikale avonturen.

Dat zit zo:

In 2009 ging ik vrijwillig weg bij de twee bands waar ik toen in zat. Ja vrijwillig ja, daar was ik nét op tijd voor want als ik daarmee gewacht had zou mij zeker verzocht zijn om op te krassen, want  zo ging het niet meer.
Afijn, ik kickte af van m'n drankverslaving en voelde me herboren maar had me er al min of meer bij neergelegd om de rest van mijn leven bandloos door te brengen. Maar toen kwam aan het einde van het jaar het jaarlijkse open podium bij Nirwana op nieuwjaarsdag genaamd "katersessie" om de hoek kijken, en ik mocht meedoen. En wat bleek, ik kon het ook zónder drank. Wat heet! Het ging stukken beter dan ik me van vorige keren, dat ik toch 'enigszins' beneveld op het podium stond, kon herinneren. Dat vonden de anderen ook dus werd het idee om eens iets met de gezamenlijke liefde voor AC/DC te g…

Ik wil hier weg

Afbeelding
Behalve één van de leukste baspartijtjes die ik ooit heb mogen spelen, heeft dit nummer voor mij betekenis, want zo voel ik me vaak. Ja, ik ben blij dat ik weer naar allerlei plaatsen kan en durf maar ik ben ook dermate ongedurig dat ik, als ik ergens goed en wel ben, alweer weg wil. Jolanda, een van de verpleegkundigen bij Huize Padua noemde mij dan ook "n'n ongedurige". Ach...Jolanda: Ik kon met iedereen daar (meestal) redelijk goed overweg maar Jolanda was toch wel bijzonder. Heel recht voor z'n raap en eerlijk, humoristisch en nogal...eeehhh...kordaat. Als Gerardje de neiging had om zichzelf heel zielig te vinden - en die neiging had Gerardje wel eens - dan moest je daar bij niemand mee aankomen maar bij Jolanda al helemáál niet. Dat was niet altijd gemakkelijk maar ik heb aan die aanpak heel veel gehad, want het hield me enigszins met beide benen aan de grond. Ik denk aan die tijd niet bepaald met warme gevoelens terug maar wel aan het (verplegend én niet verpl…

Opgeven geen optie?

Afbeelding
Dit plaatje, dat onderdeel is van een video met bijbehorend verhaal in de app van de Volkskrant van afgelopen Maandag met als titel: 
"opgeven is wél een optie, een aanklacht tegen het strijdvocabulaire rond kanker", greep me bij m'n lurven.
Ik trok het namelijk wat breder naar het strijdvocabulaire tegen ál het onheil dat je kan overkomen, een beroerte bijvoorbeeld, want ik betrok het op mezelf en het greep me aan.
Er zijn gebieden waarop ik het opgegeven heb omdat het een heilloze weg bleek te zijn (net zoals de renner in dit plaatje) én omdat ik daardoor de vrijgekomen energie kan gebruiken voor die gebieden waar ik het juist niet heb opgegeven.

Begrijp me goed, ik snap ook wel dat er velen zijn die kracht putten uit dat strijdvocabulaire maar ik hoor daar niet bij. In tegendeel, ik vind het vaak ontzettende dooddoeners: "Wees positief! Geef niet op! Alles komt goed!" Nou, ik ben liever realistisch en positief waar het reëel is, soms is opgeven de beste optie en…