Posts

Karmakanic- Dot (2016)

Afbeelding
Het optreden van The Flower Kings Revisited van afgelopen Vrijdag was de aanleiding om deze van Karmakanic er weer eens bij te pakken. Want toen deze uit kwam in 2016 raakte hij wat tussen wal en schip, waarom weet ik ook niet. Andere interesses? Téveel muziek die er uitkwam? Lijkt me beide vrij onwaarschijnlijk. Feit is dat ik de plaat sinds 2016 nooit meer beluisterd heb.

Karmakanic heeft twee voordelen t.o.v. The Flower Kings, namelijk Jonas Reingold speelt meer fretloos én zanger Göran Edman vind ik een veel betere zanger dan Roine Stolt en Hasse Fröberg bij elkaar. Nou ja, beter misschien niet maar ik luister er graag naar terwijl ik de zang van Hasse Fröberg afschuwelijk en die van Roine Stolt op z’n hoogst om aan te horen vind.


Karmakanic heeft wel wat meer jazzy invloeden dan TFK en daar moet ik maar net zin in hebben en vanmiddag viel dat helemaal goed. Maar bij nadere beluistering snap ik wel dat ik er destijds niet meteen op aansloeg want het voegt eigenlijk weinig toe aan…

Geluidstechniek in 1980

Afbeelding
In een dubbelinterview met Sammy Hagar i.h.k.v. de serie “Fact or Fiction” (dat interview kun je hier terugkijken) doet zanger Rob Halford een boekje open over het werken in de studio rond 1980 tijdens het opnemen van “British Steel”. Dat dat niet te vergelijken is met hoe dat tegenwoordig gaat, waar elk gewenst geluid beschikbaar of op z’n minst digitaal na te maken is, hoef ik niet uit te leggen. Maar toen Halford vertelde hoe ze aan de marcheergeluiden aan het einde van “Metal Gods” kwamen moest ik toch wel lachen. Dat is namelijk niets anders dan het schudden met een volle bak met bestek. Over creativiteit gesproken.

Trouwens, naast geweldig zingen kan die Halford ook nog eens mooi vertellen

Judas Priest – Screaming For Vengeance (1982)

Afbeelding
Onlangs postte Antwan het album “Defenders of the Faith” van Judas Priest uit 1983 n.a.v. de vijfendertigsteverjaardag van die plaat.
Ik pakte ‘m er ook nog maar eens bij en daarna ook deze voorganger uit 1982. En die bevalt mij nét iets beter. Maar begrijp me goed, ze hóren bij elkaar en ontlopen elkaar weinig en zijn wat mij betreft na “Unleashed in the East” het koningskoppel onder de Judas Priest platen. En het dit jaar verschenen “Firepower” is een stevige concurrent maar overtreft dit duo niet.

Liefde is...

Afbeelding
Je kent ze misschien wel, die cartoons met “Liefde is…” en dat er dan een of ander onzinnig iets komt.
Onlangs kwam deze foto voorbij, die genomen is op Rock Ittervoort in April 2015. En daar was Henriëtte bij. En toen had ik mijn eigen – bepaald niet onzinnige – variant op “liefde is”, namelijk:

liefde is…

…met mij meegaan naar een festival met allemaal muziek waar je niet van houdt, omdat het weer mijn eerste keer was na 2013 én omdat het voor mij anders moeilijk was.

Ja en – eerlijk is eerlijk - omdat ze een keer kón, wat op zich al vrij uniek is. Of zorgde dát ze kon want neem van mij aan dat ze zich in heel veel bochten wil wringen om dingen te doen die ze wil of waarvan ze vindt dat ze nodig zijn.

Trouwens, wat die muziek betreft, ze houdt inderdaad niet van veel muziek waar ik naar luister maar waarover ze ooit heeft gezegd (véél langer geleden) dat – mocht het ooit wegvallen – ze het tٕóch zou gaan missen. Daarnaast, er is ook nog genoeg muziek waar we wél allebei van houden,…

CBR ellende

Afbeelding
Bij “Kassa” op NPO1 ging het net over de ellende die het met zich mee brengt als je een keuring o.i.d. van het CBR nodig hebt. Ik heb ook met dat bijltje gehakt. Afijn, daar heb ik vaak genoeg over geschreven en daar wil ik het verder niet meer over hebben. Maar het was helaas zéér herkenbaar. 
En dan zit daar zo iemand van het CBR te miepen “dat het zo druk is”. Ja sorry hoor, toen werd ik toch wel een beetje boos. Maar geen zorgen want ik trok geen hesje aan en vernielde niks maar kroop achter m’n PC om dit te schrijven.
Trouwens, die ‘Miep’ van het CBR beweerde dat er grote verbetering op til is. Nou, het zal mij benieuwen want over twee jaar mag ik weer.

Dictatuur?

Afbeelding
Oké, er klopt van alles niet in dit land en er kan heel veel beter. Maar Nederland een dictatuur noemen gaat toch wel wat ver. Sterker nog, ik vind het een belediging aan iedereen die strijdt of streed tegen of lijdt of leed onder een échte dictatuur (voorbeelden kun je zelf ook wel bedenken).

Maar goed, beledigen mag in deze ‘dictatuur’.

Spock’s Beard – She is everything (waarom familie zo belangrijk is)

Afbeelding
Gisteren speelde Spock’s Beard samen met The Flower Kings Revisited in de Boerderij te Zoetermeer. Spock’s Beard speelde ook dit nummer.

Toen ik in 2012 voor het eerst bij The Night Of The Prog op de Loreley was speelden daar ook…jawel… Spock’s Beard en The Flower Kings. Dit nummer kwam toen ook voorbij. Alan Morse droeg het nummer toen op aan z’n nichtje, de dochter van Neal Morse, die erg ziek was. Dat moment, waarop Alan Morse gewoon even gewoon broer en oom was, vond ik een heel ontroerend moment. Octane was al mijn favoriet SB album maar sindsdien is dít mijn favoriet SB nummer onder andere omdat het me herinnert aan de écht belangrijke zaken in het leven, bijvoorbeeld het zijn van broer en oom.