Posts

Don't Fade Away

Afbeelding
Ik kom thuis van het winkelen, zet m'n muziek shuffle en krijg meteen dit nummer voorgeschoteld en het raakt me. Niet dat ik alle dingen gedaan heb die David C. hier opnoemt, ik heb weer heel andere dingen gedaan, allerlei dingen die ik had willen doen maar ook dingen waarvan ik niet eens wist dat ik ze wilde.
Maar de zin "It's been a rocky road" heeft zeker betrekking op mij, evenals de titel van het nummer "Don't Fade Away", want al gaat het de laatste tijd allemaal wat minder, ik wens niet weg te kwijnen en daar doe ik m'n uiterste best voor.

Metal Mafkezen

Afbeelding
Met het koren van de "New Wave of British Heavy Metal" begin jaren 80 kwam ook veel kaf mee. Wij leenden destijds in een platen-uitleen heel veel van dat nieuwe materiaal en dat was...eeehhh...niet altijd even goed. Ik heb een enkele keer zelfs heel hard moeten lachen omdat het zó slecht was dat het bijna komisch werd.
Maar er waren naast de goeie bands die ver gekomen zijn, ook veel goeie bands die nooit verder gekomen zijn dan wat gerommel in de  marge. En een van de leukste vind ik Raven.
De eerste twee platen waren niet eens matig geproduceerd, ik durf zelfs te stellen dat ze helemaal niet geproduceerd zijn. Alsof er tijdens de repetitie een bandje meegelopen heeft, zo klinken die twee platen. Maar de energie en de gekte spat ervan af.
Een keer liet ik me meetronen naar Dynamo te Eindhoven waar ze optraden. Nou, die gekte spatte ook van het podium af. Wat een mafkezen! Een drummer die in American Football outfit (inclusief helm!) achter z'n kit zat, een gitarist met …

Strijd

Afbeelding
Voor mij is het leven tegenwoordig een strijd. En dat gaat me redelijk goed af al zeg ik het zelf. Maar dat heeft ermee te maken dat ik het wel een beetje gewend ben, dat strijd leveren.
"Hoe dat zo?"
Nou, ik ben zo ongeveer vanaf m'n 10e actief met muziek bezig. En hoe leuk ik dat ook vond en hoeveel het me ook gebracht heeft, het was ook altijd een strijd. Namelijk een strijd tegen overmatige zenuwen. Die zenuwen van mij gingen wel wat verder dan wat men wel eens 'gezonde spanning' pleegt te noemen. In mijn geval zou ik het zelfs ziekelijke spanning willen noemen. En ik deed ook vaak heel ongezonde dingen om die zenuwen te onderdrukken. Afijn, daar heb ik het al vaak genoeg over gehad. 
Eerlijk gezegd vind ik dat ik er ondanks die blokkade nog best veel uit heb kunnen halen. Toch knaagt het. Want ik ben ervan overtuigd dat er veel meer ingezeten had. Toen ik begon als manneke van 10 gold ik als 'veelbelovend' maar ik heb het nooit helemaal waar kunnen m…

Songs from the wood

Afbeelding
Eind jaren '70/begin jaren '80: Ik werk op Zaterdag in het St. Annaziekenhuis te Geldrop als schoonmaker. Van 7:00u tot 15:30u. Daarom moet ik om 06:00u opstaan. Tegenwoordig draai ik daar m'n hand niet voor om maar toen was dat toch wel anders. Daar komt nog bij dat zoals gewoonlijk de Zaterdagochtend volgt op de Vrijdagnacht. En dan was er altijd óf ergens wel een feest óf we gingen stappen óf we hadden een optreden. Dus was het opstaan sowieso al nooit een feest, op Zaterdagochtend al helemáál niet. Dan wilde ik - als ik 's middags om half 4 afgewerkt was - maar al te graag naar huis om nog snel nog effe wat bij te slapen voor ik wéér op stap kon. Maar soms had ik nóg meer zin om nog snel effe de stad in te gaan om platenzaken af te struinen.
Zo kwam ik een keer thuis met "Songs From The Wood" van Jethro Tull, een band die ik al kende van hun dubbele live LP "Bursting Out". Ik vond het een prachtplaat. Maar hoe mooi ook, toch kon hij niet op teg…

Mijn vierde keer op "de rots"

Afbeelding
Sommigen weten heel goed wat ik bedoel met "de rots" (omdat ze er zelf ook komen of kwamen). Maar voor degenen die het niks zegt: met "de rots" bedoelen wij de Loreley in Sankt Goarshausen aan die 'beruchte' bocht in de Rijn. In 2012 ging ik voor het eerst naar het "Night of the Prog" (hierna te noemen NotP) festival op de Freilichtbühne op die Loreley. Dat was min of meer een experiment want ik was er nog nooit geweest, had er alleen veel over gelezen. Nou, experiment geslaagd. Al tijdens mijn verblijf daar bedacht ik om er een jaarlijkse traditie van te maken, een dag van tevoren op m'n gemak erheen rijden en een beetje de toerist uithangen, en dan een paar dagen genieten van goede muziek en aangenaam gezelschap en dat allemaal in een geweldige ambiance. Maar in 2013 liep het allemaal wat anders waardoor het dit jaar niet mijn zevende maar vierde NotP was. Al weer mijn derde ná die narigheid uit 2013. Op zich al  reden genoeg om heel blij te…

Don't Give Up

Afbeelding
Dit nummer kwam net voorbij geshuffeld en kwam even binnen. Want hoe vaak heb ik of iemand anders dit de afgelopen jaren niet tegen me gezegd! Maar soms ontkom je er niet aan en moet je het ene wel opgeven om het andere de ruimte te geven. Zo moest ik mijn pogingen om gitaar te spelen wel opgeven om ruimte te geven aan andere zaken die ik nog wel kon.
Het doet me denken aan het volgende:
Toen Henriëtte nog thuis woonde en ze daar nog een tuinderij hadden (jaren 80) werkte ik daar wel eens mee. Zo ging ik een keer mee 'appels dieven'.
...eeehhh...appels dieven?!? Ja, dat was ook ongeveer mijn reactie maar het werd me snel duidelijk: die jonge appels hangen in groepjes aan de boom. Als dat er 3 of 4 bij elkaar zijn worden dat 3 of 4 kleine appels die niet verkoopbaar zijn. Maar als je er 1 of 2 weghaalt - dieft - dan kunnen de twee overblijvende appels twee mooie grote appels worden omdat ze de ruimte krijgen.
Trouwens, die beslissing om mijn gitaarpogingen te staken was een he…

The Shape I'm In

Afbeelding
"Gerard, hoe gaat het nou?" Dat vind ik altijd een heel moeilijke vraag maar ik krijg 'm vaak. Antwoorden als "Naar omstandigheden....", "kon beter", "gaat wel" en zo leiden meestal tot vragen om uitleg. En daar heb ik vaak geen zin in of de energie niet voor, als de toehoorder al het geduld heeft om het allemaal aan te horen (of ik het idee heb dat de toehoorder dat geduld heeft ..."niet gaan invullen Gerard!"...bedankt therapeute voor deze nuance), dus maak ik me er vaak vanaf met "goed" (geeft tenminste weinig vragen). Maar wat is goed? Onlangs, toen ik daar wat over liep te mijmeren, realiseerde ik me dat er geen absolute waarde van 'je goed voelen' bestaat. Je voelt je meer of minder goed in vergelijking met een andere keer. Dus, vond ik wat The Band in dit nummer zingt "You don't know the shape I'm in" altijd al van toepassing, nu al helemaal want ik weet het zelf niet eens.

Maar goed, wee…