Posts

Posts uit juli, 2018 weergeven

Concert "Dukes of the Orient" afgelast

Afbeelding
Kut! Concert "Dukes of the Orient" in "De Boerderij" afgelast!

En ik stond laatst nog te beweren (ik weet alleen niet meer tegen wie) dat ik alleen nog voor héél interessante dingen op en neer reis naar Zoetermeer. En DotR is er zo eentje. Dat is me wel een hotel-overnachting waard!
Maar goed, het is niet anders en dan doe ik het maar met de CD (die zeker op mijn December-lijstje komt trouwens).

Trouwens, ik wilde hier het nummer "Give Another Reason" posten omdat het mijn favoriete nummer van ze is, verder zal het me aan m'n reet roesten wat de reden voor die afzegging is, maar die video staat weliswaar op YouTue maar is hier geblokkeerd.

Maar "Seasons will change" is ook heel mooi.

Rory

Afbeelding
Tja, als ik het heb over Rory dan heb ik het natuurlijk over Rory Gallagher, een van mijn helden.
Hij begon z'n carrière in een trio genaamd Taste. Een veelbelovend bandje dat ook nog op de 1970 editie  van het "Isle of Wight" festival gespeeld heeft.

Maar goed, wat ik van Taste ken is, afgezien van het gitaarspel van Rory, best middelmatig. Dat zal Rory ook wel beseft hebben, en hij zal ook wel beseft hebben dat hij zich in die band niet optimaal zou kunnen ontplooien. Dus ging hij solo. Dat schijnt niet zonder slag of stoot gegaan te zijn. Een nummer als "Bought And Sold" van "Against The Grain" uit 1975 schijnt daarover te gaan. Maar op z'n eerste solo album uit 1971, o.a. met z'n onafscheidelijke bassist Gerry McAvoy, staat al een nummer wat daarover lijkt te gaan.

Tja, netjes toch? I.p.v. met modder te gaan gooien, mooie liedjes schrijven en spelen. En de geschiedenis heeft inmiddels wel uitgewezen dat het de juiste beslissing was. Maar …

Nick de bewegingsagoog

Afbeelding
In mijn tijd bij Huize Padua (Augustus 2013 - April 2014) had ik van alles: Fysiotherapie, ergotherapie, logopedie, psychologie, psychiatrie, schrijfles en allerlei activiteitenbegeleiding (je kon er bijvoorbeeld onder begeleiding koken, schilderen, knutselen, er kwam iemand regelmatig met een gitaar liedjes zingen die wel met mij ging gitaar wilde spelen), etc...

Ik had daar ook een bewegingsagoog. Daarvoor had ik nog nooit van bewegingsagogie gehoord. Hij, "Nick", opgeleid als fysiotherapeut (hij nam dat dan ook wel eens over van Alexandra), had voor iedereen een individueel programma om ons maar in beweging te houden. Met de ene ging hij regelmatig fietsen, met een andere regelmatig tafeltennissen, en met mij ging hij regelmatig wandelen. En wat doe je als je samen wandelt? Juist! buurten! En waarover buurt je als je met Gerard wandelt? Juist, over muziek! Hij vond het heel interessant dat ik in een band speelde.
En je kan daar in de omgeving heel mooi wandelen, ik kan h…

Favoriete saxofoonsolo

Afbeelding
Mijn favoriete stukjes op een bepaald instrument zijn lang niet altijd ook de beste stukjes. De saxofoonsolo in dit nummer is daar een voorbeeld van. Ik ken stukken saxofoon die stukken beter zijn, maar toch is dit mijn favoriet stukje saxofoon in de popmuziek (voor de ongeduldigen: die solo komt ongeveer op 3:11). Het is ook een van m'n favoriete Joe Jackson nummers maar dat is niet alleen vanwege die saxofoonsolo.

Awaken

Afbeelding
Met veel 'grote' namen uit de symfoniche rock, of progressive rock zoals we dat later zijn gaan noemen (allebei onzinnige etiketten als je 't mij vraagt, maar goed, daar gaat het nu niet om) heb ik eigenlijk vrij weinig. Ook niet met Yes. Ik hou helemaal niet van het gitaarspel van Steve Howe en dat stemmetje van Ian Anderson kan ik ook niet altijd verdragen. En nu er zelfs twéé bands rondtrekken die met de erfenis van Yes lopen te pronken, nu het échte Yes nooit meer zal kunnen optreden omdat Chris Squire (een van de weinige (oud-)Yes leden die ik wél kan waarderen, en een van mijn muzikale helden) al een paar jaar overleden is, vind ik het zelfs een farce worden.
Maar goed, er zijn toch wel platen van Yes die ik bijzonder kan waarderen. "Going For The One" uit 1977 bijvoorbeeld waarop dit nummer staat - mijn favoriete Yes nummer

Mystery - Lies and Butterflies

Afbeelding
Oké, je moet je nooit teveel aantrekken van wat anderen van een bepaalde plaat vinden. Dat doe ik ook meestal niet. Maar als uit bepaalde pennen (toetsenborden) het commentaar komt dat het weinig vernieuwend is én je trekt dat door naar wat je meestal van de platen vind die  dan wél vernieuwend zouden zijn, dán wordt het interessant.
Daar komt nog bij dat ik lang niet altijd zit te wachten op vernieuwing. Soms is het net als met een bepaald gerecht dat je lekker vindt: je probeert eens wat anders en dat geeft dan wel voldoening maar "eerst was het tóch lekkerder".



Goed, de plaat:
Ik vind 'm erg mooi. Oké hij komt niet binnen zoals"One Amongst The Living" dat destijds deed, dat deed "Delusion Rain" ook niet en "The World Is A Game" slechts in beperkte mate. Hij borduurt voort op "Delusion Rain" en of hij beter of slechter is weet ik (nog) niet en dat boeit me ook niet.
Maar ik geloof niet dat ze het op deze manier net als een ander …

Fuck the bucketlist

Afbeelding
Het tweede jaar dat ik naar Rock Ittervoort ging speelden daar onder andere twee bands die ik nog niet kende: "The Pineapple Thief" en "Sun Domino". Nou, TPT timmert nog steeds stevig aan de weg (dit jaar een nieuwe CD?) maar rond Sun Domingo is het stil.
Wat de beide bands gemeen hebben is dat ze allebei binnen de progrock bij 'het randje' horen, die bands waarover nog wel eens gediscussieerd wordt of ze 'er' wel bij horen. Dat gold trouwens ook wel voor de derde band van die avond "Pure Reason Revolution". Maar goed, bands waarover 'puristen' discussiëren hebben bij mij sowieso al een streepje voor.

Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat mij nu om Sun Domingo. Zoals gezegd, ik kende de band niet maar ik heb daar ter plekke de CD gekocht. Topnummer voor mij was - en is nog steeds - "Its Happening Now", dat mij nog steeds grijpt als ik het hoor. En dan vooral vanwege het onderwerp "het gebeurt nu'. Dat sluit mo…

5 zomers geleden

Afbeelding
Na een paar dagen puffen vanwege extreem warm weer (jaháá!...extreem warm voor Néderland!...zucht!) komen herinneringen aan 5 zomers geleden naar boven. Niet vanwege het weer trouwens want ik heb geen flauw idee wat het toen voor weer was want het grootste gedeelte van die zomer lag ik te puffen in een ziekenhuis met airco. Dat puffen was dus niet vanwege de warmte maar omdat ik me zo ellendig voelde.
Heel veel concrete herinneringen aan de tijd heb ik niet en de weinige die ik heb doen me niet bepaald verlangen naar méér. Heel die tijd is één grijze brij en dat moet het maar blijven. Dat die herinneringen een grijze brij zijn, aangevuld met allerlei waanideeën, lag o.a. aan medicijnen die ik kreeg om rustig te worden. Henriëtte was daar helemaal niet blij mee en trof me regelmatig enigszins 'van de wereld' aan. Eigenlijk was ik daar constant stoned van die fucking pillen. Maar dat ik halverwege Augustus werd overgeplaatst naar huize Padua, en bijvoorbeeld niet meteen naar Bli…

Paul Rodgers

Afbeelding
Een van m'n favoriete zangers is Paul Rodgers. De platen van The Free en die van Bad Company uit de tijd dat hij daar de zanger was draai ik heel vaak. Maar het werd op een gegeven moment een beetje stil rond hem. Ergens in de jaren '90 zag ik 'm als gastzanger op een door Brian May georganiseerd "Night Of The Guitar" in Barcelona (op TV, ik was daar niet bij hoor). Hij zong wel goed maar verder vond ik 't maar een vadsig mannetje met raar haar geworden. Ik gaf er geen cent meer voor.
Een paar jaar daarna waren we in Londen. We gingen in The Wembly Arena naar een concert van Status Quo en Paul Rodgers zou het voorprogramma doen. "Het zal mij benieuwen, maar vooruit, ik ben er nou toch". Dat was ongeveer wat ik dacht. Dus ik ging kijken (de meesten bleven in de foyer staan zuipen trouwens) en ik wist niet wat ik zag en hoorde! Een ogenschijnlijk herboren Paul Rodgers in een afgetraind lijf met een geweldig stel muzikanten die de sterren van de hemel …

Wandelen

Afbeelding
Tja, wanneer ben ik daar eigenlijk mee begonnen, met dat regelmatig gaan wandelen? Ik schat zo eind 2009 na mijn afkickperiode.
Wandelen om tot rust te komen, na te denken, van de natuur te genieten of om muziek te luisteren. Muziek luisteren? Jazeker, je luistert echt heel anders naar muziek als je wandelt. Maar muziek op mijn oortjes tijdens het wandelen, dat doe ik nog maar zelden want die natuur levert me muziek genoeg.
Maar door die ellende van 2013 dreigde er de klad te komen in dat wandelen van mij. Maar verschillende mensen namen mij op sleeptouw en inmiddels kan (en wat veel belangrijker is: dúrf) ik er weer alleen op uit. En dat doe ik dan ook regelmatig. Want alleen wandelen heeft zo z'n voordelen: Je kan gaan en staan waar je wil en wanneer je wil én je ziet meer.

Maar soms wandel ik met Muis. Dat deed ik voor 2013 ook al en ook tijdens mijn revalidatieperiode in 2013/14. En nog steeds wandelen we op gezette tijden samen. Soms kies ik een locatie uit, zo heb ik haar a…

Déjà vu

Afbeelding
Ik had net een déjà vu naar aanleiding van alleen maar een geluid.
Het geluid van een klok in de buurt:

Het was 9:00u, ik zat buiten te lezen en ergens in de buurt stond een raam of een deur open, er luidde daar ergens een klok. Zo'n geluid van zo' typische kamerklok (denk ik).
En ineens was ik in de Lijestraat te Lierop, bij oma en opa Berkers. Op Zondagmiddag laadden Harry en Mien de auto vol met kinderen en reden naar "De Ven" in Heeze naar oma Scheepers of naar "De Lijestraat" te Lierop naar oma en opa Berkers. Bij oma Scheepers stond vaak de TV aan (niet altijd want de tijd dat er altijd geluid van een TV of radio was was nog niet aangebroken). Maar opa en oma Berkers hadden niet eens een TV. En de radio stond daar ook zelden aan. Maar er hing wel zo'n grote klok (of die stond ergens, dat weet ik niet meer). In ieder geval een klok met zo'n mooi 'luidgeluid'. En ik dacht aan die stilte die alleen werd onderbroken door het geluid van di…

Don't Fade Away

Afbeelding
Ik kom thuis van het winkelen, zet m'n muziek shuffle en krijg meteen dit nummer voorgeschoteld en het raakt me. Niet dat ik alle dingen gedaan heb die David C. hier opnoemt, ik heb weer heel andere dingen gedaan, allerlei dingen die ik had willen doen maar ook dingen waarvan ik niet eens wist dat ik ze wilde.
Maar de zin "It's been a rocky road" heeft zeker betrekking op mij, evenals de titel van het nummer "Don't Fade Away", want al gaat het de laatste tijd allemaal wat minder, ik wens niet weg te kwijnen en daar doe ik m'n uiterste best voor.

Metal Mafkezen

Afbeelding
Met het koren van de "New Wave of British Heavy Metal" begin jaren 80 kwam ook veel kaf mee. Wij leenden destijds in een platen-uitleen heel veel van dat nieuwe materiaal en dat was...eeehhh...niet altijd even goed. Ik heb een enkele keer zelfs heel hard moeten lachen omdat het zó slecht was dat het bijna komisch werd.
Maar er waren naast de goeie bands die ver gekomen zijn, ook veel goeie bands die nooit verder gekomen zijn dan wat gerommel in de  marge. En een van de leukste vind ik Raven.
De eerste twee platen waren niet eens matig geproduceerd, ik durf zelfs te stellen dat ze helemaal niet geproduceerd zijn. Alsof er tijdens de repetitie een bandje meegelopen heeft, zo klinken die twee platen. Maar de energie en de gekte spat ervan af.
Een keer liet ik me meetronen naar Dynamo te Eindhoven waar ze optraden. Nou, die gekte spatte ook van het podium af. Wat een mafkezen! Een drummer die in American Football outfit (inclusief helm!) achter z'n kit zat, een gitarist met …

Strijd

Afbeelding
Voor mij is het leven tegenwoordig een strijd. En dat gaat me redelijk goed af al zeg ik het zelf. Maar dat heeft ermee te maken dat ik het wel een beetje gewend ben, dat strijd leveren.
"Hoe dat zo?"
Nou, ik ben zo ongeveer vanaf m'n 10e actief met muziek bezig. En hoe leuk ik dat ook vond en hoeveel het me ook gebracht heeft, het was ook altijd een strijd. Namelijk een strijd tegen overmatige zenuwen. Die zenuwen van mij gingen wel wat verder dan wat men wel eens 'gezonde spanning' pleegt te noemen. In mijn geval zou ik het zelfs ziekelijke spanning willen noemen. En ik deed ook vaak heel ongezonde dingen om die zenuwen te onderdrukken. Afijn, daar heb ik het al vaak genoeg over gehad. 
Eerlijk gezegd vind ik dat ik er ondanks die blokkade nog best veel uit heb kunnen halen. Toch knaagt het. Want ik ben ervan overtuigd dat er veel meer ingezeten had. Toen ik begon als manneke van 10 gold ik als 'veelbelovend' maar ik heb het nooit helemaal waar kunnen m…

Songs from the wood

Afbeelding
Eind jaren '70/begin jaren '80: Ik werk op Zaterdag in het St. Annaziekenhuis te Geldrop als schoonmaker. Van 7:00u tot 15:30u. Daarom moet ik om 06:00u opstaan. Tegenwoordig draai ik daar m'n hand niet voor om maar toen was dat toch wel anders. Daar komt nog bij dat zoals gewoonlijk de Zaterdagochtend volgt op de Vrijdagnacht. En dan was er altijd óf ergens wel een feest óf we gingen stappen óf we hadden een optreden. Dus was het opstaan sowieso al nooit een feest, op Zaterdagochtend al helemáál niet. Dan wilde ik - als ik 's middags om half 4 afgewerkt was - maar al te graag naar huis om nog snel nog effe wat bij te slapen voor ik wéér op stap kon. Maar soms had ik nóg meer zin om nog snel effe de stad in te gaan om platenzaken af te struinen.
Zo kwam ik een keer thuis met "Songs From The Wood" van Jethro Tull, een band die ik al kende van hun dubbele live LP "Bursting Out". Ik vond het een prachtplaat. Maar hoe mooi ook, toch kon hij niet op teg…

Mijn vierde keer op "de rots"

Afbeelding
Sommigen weten heel goed wat ik bedoel met "de rots" (omdat ze er zelf ook komen of kwamen). Maar voor degenen die het niks zegt: met "de rots" bedoelen wij de Loreley in Sankt Goarshausen aan die 'beruchte' bocht in de Rijn. In 2012 ging ik voor het eerst naar het "Night of the Prog" (hierna te noemen NotP) festival op de Freilichtbühne op die Loreley. Dat was min of meer een experiment want ik was er nog nooit geweest, had er alleen veel over gelezen. Nou, experiment geslaagd. Al tijdens mijn verblijf daar bedacht ik om er een jaarlijkse traditie van te maken, een dag van tevoren op m'n gemak erheen rijden en een beetje de toerist uithangen, en dan een paar dagen genieten van goede muziek en aangenaam gezelschap en dat allemaal in een geweldige ambiance. Maar in 2013 liep het allemaal wat anders waardoor het dit jaar niet mijn zevende maar vierde NotP was. Al weer mijn derde ná die narigheid uit 2013. Op zich al  reden genoeg om heel blij te…

Don't Give Up

Afbeelding
Dit nummer kwam net voorbij geshuffeld en kwam even binnen. Want hoe vaak heb ik of iemand anders dit de afgelopen jaren niet tegen me gezegd! Maar soms ontkom je er niet aan en moet je het ene wel opgeven om het andere de ruimte te geven. Zo moest ik mijn pogingen om gitaar te spelen wel opgeven om ruimte te geven aan andere zaken die ik nog wel kon.
Het doet me denken aan het volgende:
Toen Henriëtte nog thuis woonde en ze daar nog een tuinderij hadden (jaren 80) werkte ik daar wel eens mee. Zo ging ik een keer mee 'appels dieven'.
...eeehhh...appels dieven?!? Ja, dat was ook ongeveer mijn reactie maar het werd me snel duidelijk: die jonge appels hangen in groepjes aan de boom. Als dat er 3 of 4 bij elkaar zijn worden dat 3 of 4 kleine appels die niet verkoopbaar zijn. Maar als je er 1 of 2 weghaalt - dieft - dan kunnen de twee overblijvende appels twee mooie grote appels worden omdat ze de ruimte krijgen.
Trouwens, die beslissing om mijn gitaarpogingen te staken was een he…

The Shape I'm In

Afbeelding
"Gerard, hoe gaat het nou?" Dat vind ik altijd een heel moeilijke vraag maar ik krijg 'm vaak. Antwoorden als "Naar omstandigheden....", "kon beter", "gaat wel" en zo leiden meestal tot vragen om uitleg. En daar heb ik vaak geen zin in of de energie niet voor, als de toehoorder al het geduld heeft om het allemaal aan te horen (of ik het idee heb dat de toehoorder dat geduld heeft ..."niet gaan invullen Gerard!"...bedankt therapeute voor deze nuance), dus maak ik me er vaak vanaf met "goed" (geeft tenminste weinig vragen). Maar wat is goed? Onlangs, toen ik daar wat over liep te mijmeren, realiseerde ik me dat er geen absolute waarde van 'je goed voelen' bestaat. Je voelt je meer of minder goed in vergelijking met een andere keer. Dus, vond ik wat The Band in dit nummer zingt "You don't know the shape I'm in" altijd al van toepassing, nu al helemaal want ik weet het zelf niet eens.

Maar goed, wee…

Gitaar spelen op de bank

Afbeelding
Begin jaren '80. Voordat wij gingen stappen kwamen we bij iemand bij elkaar voor een bakkie koffie. Soms ook bij Jos van Hertrooij. Ik kwam sowieso graag bij de familie van Hertrooij, ik voelde me daar altijd volkomen op m'n gemak. Jos en z'n broer Cor speelden allebei gitaar. En ik deed wel eens mee. Wij zaten dan in de kamer in een rijtje op de bank met onze gitaren. Die kamer grensde direct aan het trottoir. Als wij daar zaten keken mensen die voorbij liepen altijd naar binnen naar die drie jongens met gitaren. Kortom, we hadden altijd publiek. Wel publiek dat ons niet kon horen. Soms was dat maar goed ook want wij dachten dan wel dat we die bekende figuren als John Williams (nee, niet die van de filmmuziek maar die andere), Julian Bream en vooral Harry Sacksioni wel even konden naspelen maar dat was toch wel een beetje jeugdige overmoed. Maar - eerlijk is eerlijk - met dit nummer lukte dat soms vrij aardig, al moest ik het dan wel een hele dag met bladmuziek voor m…

Expecting To Fly

Afbeelding
Ik hou van Crosby, Stills, Nash (&Young). De groepen waar dit uit voortgekomen is kan ik ook heel goed hebben. The Byrds draai ik sowieso regelmatig, The Hollies af en toe maar Buffalo Springfield (als je Young meetelt toch hofleverancier) had ik tot vorig jaar links laten liggen. Geen idee waarom, het kwam er niet van, zoiets...
Maar goed, vorig jaar kwam daar verandering in en dat heb ik geweten want het hele jaar hebben ze in diverse afspeellijstjes gebivakkeerd. Inmiddels zijn we een jaar verder en heb ik weer heel andere afspeellijstjes maar vanmorgen kwam dit nummer voorbij geshuffeld en dacht ik: "Dju toch! wat een mooi nummer".

Rock 'n Roll Junkie

Afbeelding
Sinds midden/eind jaren 70 ben ik een soort rock 'n' roll junkie. Zeker eind jaren '70/begin jaren 80 ontdekte ik veel artiesten die ik nog steeds tot mijn favorieten reken, vooral (hard)rock en symfo en aanverwanten. Ook viel ik eind jaren '70 als een blok voor de tamelijk simpele, op blues en Rock 'n' Roll geënte, puntige rock van o.a. New Adventures en Herman Brood & His Wild Romance (allebei Nederlandse bands, is dat toeval? ik denk van niet). Die HB&HWR was trouwens ook mijn kennismaking met Bertus Borgers (ja, die kende ik al van samenwerking met The Golden Earring (o.a. Moontan) maar daar was ik me toen niet echt van bewust). Dat bracht me dan weer  bij een andere nederpop favoriet, namelijk Sweet d'Buster, maar dat is weer een ander verhaal.

Goed, Die Herman Brood met z'n Wild Romance dus: Sphritz vond ik al een heel fijne plaat, wat zeker te maken heeft met het uit duizenden herkenbare gitaarspel van Danny Lademacher, maar op het live …

IO Earth - Solitude

Afbeelding
IO Earth kende ik eigenlijk maar nauwelijks. Ik zag ze een keer op het iO Pages festival  (2010/11...ergens daaromtrent). Maar ik kan me daar niet veel van herinneren, waaruit je mag concluderen dat ik niet erg onder de indruk was maar dat zal wel aan mij of aan het moment gelegen hebben, of misschien waren ze live gewoon niet zo goed. Want het is volgens mij toch vooral een studio-project.

Hoe dan ook...Nu komen ze met deze CD. Vraag me niet waarom ik juist nu déze CD ben gaan checken want dat weet ik niet meer (ik zal wel getriggerd zijn door iets wat ik van iemand las), maar het is zo en daar ben ik erg blij mee want ik ben onder de indruk.
Muzikaal is het niet voor één gat te vangen. Het heeft wel progrock-kanten maar o.a. door toevoeging van viool, cello, trompet en bugel heeft het nog veel meer kanten. Bijvoorbeeld ambient-achtige klanken, stevig gitaarwerk, fijn – soms akoestisch - getokkel en regelmatig een ‘Andy Latimer achtig’ lyrische gitaarsolo. Alleen een beetje jammer …

Epics

Afbeelding
Vooral in de symfo en progrock hebben ze er een handje van om lange nummers af te leveren. Dat noemen ze dan 'Epics'. Op een enkele uitzondering na (jahaa, o.a. "Supper's Ready" van Genesis maar dat heeft o.a. te maken met het feit dat dat nummer zo ongeveer in mij is ingebrand, maar ook omdat het van begin tot eind interessant blijft, en "Hemispheres" van dat Canadese bandje natuurlijk) hou ik er niet zo van want te vaak komt het bij mij over alsof een nummer wordt gerekt om maar een 'epic' te kunnen afleveren. Dan hebben ze het ineens over dat een nummer een bepaalde tijd 'klokt', alsof er iemand met een stopwatch bij staat om de tijd op te nemen, want 'anders is het geen epic'. En dan krijg je staaltjes 'muzikaal tijdrekken' als driekwart minuut aan een radio draaien en dat dan opnemen. Of van die 'dreuteleindes' waar bijvoorbeeld IQ in grossiert. Dan denk je dat het afgelopen is, komt er wéér wat achteraan ge…

Toto - Spanish Steps Of Rome

Afbeelding
René Verhaeg (bedankt jonguh!) zette me op het spoor van het album "Mindfields" van Toto. Tot dan toe 'kende' ik Toto alleen van hun bekende platen en hits. Ik vind het wel goeie muziek maar het doet me weinig tot niks, bovendien worden we doodgegooid met steeds maar weer diezelfde hits, en begint het me te irriteren. Maar dit - iets minder bekende - album uit 1999 is andere koek. Ik draai het grijs, en dan vooral dit nummer over de 'Spaanse Trappen' te Rome (nog van voor die invasie van Nederlandse voetbal'fans').

Amaka Pipa

Afbeelding
Ik heb geen idee óf het wat betekent maar het zou me niet verbazen als het gewoon een fantasie-taaltje is, dat zou dan prima passen in het beeld dat ik bij deze plaat heb: 'Muzikanten van naam en faam maken samen een plaatje en hebben daarbij heel veel lol'. En dan wordt het ook nog eens heel mooi ritmisch gezongen (nééhéé...niet gerapt).

Hoe dan ook, geniaal drumwerk ook nog en een van de vele voorbeelden waarop Mark King bewijst ook 'on-level 42-achtig' te kunnen bassen.

Thank you!

Afbeelding
Als je jarig bent regent het felicitaties op Facebook. Sommigen posten dan daags erna nog een bedankje op Facebook n.a.v. al die felicitaties. Ik vind dat een beetje overdreven. Maar nu heb ik toch de behoefte om een bedankje te plaatsen naar aanleiding van alle warme reacties op mijn post van gisteren over mijn eerste jubileum en alle andere posts. Realiseer je dat dat me heel erg goed doet (meer dan ik van tevoren had kunnen denken).
En wat doet Gerard in zo'n geval? Juist ja, die zoekt er een mooi muziekje bij