Awaken

Met veel 'grote' namen uit de symfoniche rock, of progressive rock zoals we dat later zijn gaan noemen (allebei onzinnige etiketten als je 't mij vraagt, maar goed, daar gaat het nu niet om) heb ik eigenlijk vrij weinig. Ook niet met Yes. Ik hou helemaal niet van het gitaarspel van Steve Howe en dat stemmetje van Ian Anderson kan ik ook niet altijd verdragen. En nu er zelfs twéé bands rondtrekken die met de erfenis van Yes lopen te pronken, nu het échte Yes nooit meer zal kunnen optreden omdat Chris Squire (een van de weinige (oud-)Yes leden die ik wél kan waarderen, en een van mijn muzikale helden) al een paar jaar overleden is, vind ik het zelfs een farce worden.
Maar goed, er zijn toch wel platen van Yes die ik bijzonder kan waarderen. "Going For The One" uit 1977 bijvoorbeeld waarop dit nummer staat - mijn favoriete Yes nummer

Reacties

Populaire posts van deze blog

Opgeven geen optie?

Poespas

La Mama