Déjà vu

Ik had net een déjà vu naar aanleiding van alleen maar een geluid.
Het geluid van een klok in de buurt:

Het was 9:00u, ik zat buiten te lezen en ergens in de buurt stond een raam of een deur open, er luidde daar ergens een klok. Zo'n geluid van zo' typische kamerklok (denk ik).
En ineens was ik in de Lijestraat te Lierop, bij oma en opa Berkers. Op Zondagmiddag laadden Harry en Mien de auto vol met kinderen en reden naar "De Ven" in Heeze naar oma Scheepers of naar "De Lijestraat" te Lierop naar oma en opa Berkers. Bij oma Scheepers stond vaak de TV aan (niet altijd want de tijd dat er altijd geluid van een TV of radio was was nog niet aangebroken). Maar opa en oma Berkers hadden niet eens een TV. En de radio stond daar ook zelden aan. Maar er hing wel zo'n grote klok (of die stond ergens, dat weet ik niet meer). In ieder geval een klok met zo'n mooi 'luidgeluid'. En ik dacht aan die stilte die alleen werd onderbroken door het geluid van die kamerklok en het geluid van pratende mensen. En pratende mensen waren er altijd want oma en opa Berkers met hun 9 kinderen en 36 kleinkinderen hadden bijna altijd 'volk'. En aan die Zondagmiddagen dacht ik net bij het horen van die kamerklok.

De foto is daar voor het raam op een Zondagmiddag genomen, ik schat 1966/67. En als je goed kijkt staat er iemand door het raam naar dat tafereel buiten te kijken. Dat is Petra van Tante Mien en Ome Piet, die toen daar verderop in de straat woonden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Opgeven geen optie?

Poespas

La Mama