Don't Give Up

Dit nummer kwam net voorbij geshuffeld en kwam even binnen. Want hoe vaak heb ik of iemand anders dit de afgelopen jaren niet tegen me gezegd! Maar soms ontkom je er niet aan en moet je het ene wel opgeven om het andere de ruimte te geven. Zo moest ik mijn pogingen om gitaar te spelen wel opgeven om ruimte te geven aan andere zaken die ik nog wel kon.
Het doet me denken aan het volgende:
Toen Henriëtte nog thuis woonde en ze daar nog een tuinderij hadden (jaren 80) werkte ik daar wel eens mee. Zo ging ik een keer mee 'appels dieven'.
...eeehhh...appels dieven?!? Ja, dat was ook ongeveer mijn reactie maar het werd me snel duidelijk: die jonge appels hangen in groepjes aan de boom. Als dat er 3 of 4 bij elkaar zijn worden dat 3 of 4 kleine appels die niet verkoopbaar zijn. Maar als je er 1 of 2 weghaalt - dieft - dan kunnen de twee overblijvende appels twee mooie grote appels worden omdat ze de ruimte krijgen.
Trouwens, die beslissing om mijn gitaarpogingen te staken was een heel pijnlijke maar ik sta er nog steeds volledig achter. Maar het blijft pijn doen hoor! Sterker nog, ik hoop dat het altijd pijn blijft doen. Want op het moment dat het geen pijn meer doet is het dood.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Het eerste lustrum

Mijn vierde keer op "de rots"