Epics

Vooral in de symfo en progrock hebben ze er een handje van om lange nummers af te leveren. Dat noemen ze dan 'Epics'. Op een enkele uitzondering na (jahaa, o.a. "Supper's Ready" van Genesis maar dat heeft o.a. te maken met het feit dat dat nummer zo ongeveer in mij is ingebrand, maar ook omdat het van begin tot eind interessant blijft, en "Hemispheres" van dat Canadese bandje natuurlijk) hou ik er niet zo van want te vaak komt het bij mij over alsof een nummer wordt gerekt om maar een 'epic' te kunnen afleveren. Dan hebben ze het ineens over dat een nummer een bepaalde tijd 'klokt', alsof er iemand met een stopwatch bij staat om de tijd op te nemen, want 'anders is het geen epic'. En dan krijg je staaltjes 'muzikaal tijdrekken' als driekwart minuut aan een radio draaien en dat dan opnemen. Of van die 'dreuteleindes' waar bijvoorbeeld IQ in grossiert. Dan denk je dat het afgelopen is, komt er wéér wat achteraan gesukkeld. Ik was een keer aan het wandelen met m'n MP3 speler op shuffle op m'n oortjes toen "Until The End" van IQ bezig was. Ik dacht: "Ja, komt dat einde nou nog, of wa?!"

Ja, ik weet dat ik generaliseer en chargeer en dat het in de klassieke muziek ook zo werkt. Ja en?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Don't Give Up

Het eerste lustrum

Mijn vierde keer op "de rots"