Gitaar spelen op de bank

Begin jaren '80. Voordat wij gingen stappen kwamen we bij iemand bij elkaar voor een bakkie koffie. Soms ook bij Jos van Hertrooij. Ik kwam sowieso graag bij de familie van Hertrooij, ik voelde me daar altijd volkomen op m'n gemak. Jos en z'n broer Cor speelden allebei gitaar. En ik deed wel eens mee. Wij zaten dan in de kamer in een rijtje op de bank met onze gitaren. Die kamer grensde direct aan het trottoir. Als wij daar zaten keken mensen die voorbij liepen altijd naar binnen naar die drie jongens met gitaren. Kortom, we hadden altijd publiek. Wel publiek dat ons niet kon horen. Soms was dat maar goed ook want wij dachten dan wel dat we die bekende figuren als John Williams (nee, niet die van de filmmuziek maar die andere), Julian Bream en vooral Harry Sacksioni wel even konden naspelen maar dat was toch wel een beetje jeugdige overmoed. Maar - eerlijk is eerlijk - met dit nummer lukte dat soms vrij aardig, al moest ik het dan wel een hele dag met bladmuziek voor m'n neus noot voor noot oefenen. Op m'n kamer met het raam open, naast ons pap z'n kantoor, óók met het raam open. Dat die er niet stapelgek van geworden is...alhoewel, al zei hij het dan niet, die vond het sowieso al prachtig dat z'n kinderen met muziek bezig waren. Onvergetelijke uitspraak van vader Harry; "Het maakt mij niet uit wat voor muziek je maakt, áls je maar muziek maakt". Nou, dát deden de kinderen Berkers.
Maar de herinneringen aan "gitaarspelen op de bank in die kamer op Ginderover 48 te Heeze" behoren tot mijn dierbaarste.

P.S. dat nummer heet "Meta Sequoia"

Reacties

Populaire posts van deze blog

Opgeven geen optie?

Don't Give Up

Frustratie