Posts

Posts uit augustus, 2018 weergeven

Dag van de linkshandigen.

Afbeelding
En ja hoor, daar heb je weer zo'n 'dag van de ...'. Normaal gesproken laat ik die 'dagen'...eeehhh...links liggen. Maar deze doet me toch wel wat. Ik ben namelijk linkshandig en dat is nou net de kant waar ik  schade heb opgelopen waardoor ik nu niet meer kan schrijven.

Ik ben niet 100% linkshandig, ik schrijf namelijk links en stap met m'n linkse been over het zadel bij het op de fiets stappen maar verder doe ik alles rechtshandig, bijvoorbeeld eten en gitaar spelen.

Zoals gezegd, heb ik wat hersenschade opgelopen waardoor mijn coördinatie aan de linkerkant slecht is, en ik niet meer kan schrijven. Was ik rechtshandig geweest dan had ik dat gewoon nog wel gekund. Dat vind ik behoorlijk zuur. Ik merkte daar voor het eerst iets van bij een oefening bij de fysiotherapie in Huize Padua in 2014. In die oefening moest ik een pingpong balletje op de grond laten stuiteren en dan met dezelfde hand weer opvangen. Het rare was dat dat met rechts gewoon lukte maar dat ik…

Lady Eleanor

Afbeelding
Je hebt van die platen die je al jaren in je achtergrondgeheugen met je meedraagt. Soms komt er zo eentje ineens weer naar boven. Dat gebeurde net met deze plaat toen kennissen een foto plaatsten van hun pasgeboren dochter "Eleanor". Little Lady Eleanor dus

The sound of silence

Afbeelding
Een tijdje geleden ontstond op Facebook naar aanleiding van een foto met water onder een brug een 'draadje' over Simon&Garfunkel. Ik ga dat hier niet allemaal herhalen maar ruwweg zijn er mensen die dat nummer over dat troebele water geweldig vinden en mensen die het een draak vinden (en ja hoor, ook een hele hoop mensen die het helemaal niks kan schelen). Ik hoor bij het 'drakenkamp'. Sowieso, de latere S&G vind ik over het algemeen niks. Geef mij maar deze originele versie van "The Sound Of Silence", afkomstig van hun debuut LP "Wednesday Morning, 3 AM" uit 1964.
De platenmaatschappij zag er wel brood in en er kwam een nieuwe 'radiovriendelijke' versie van het nummer, 'opgeleukt' met drums en elektrische gitaren, en een gelijknamige LP. Het werd een succes en de rest is historie. Maar geef mij die eerste, akoestische, versie maar.

Er hoort voor mij nog een verhaal bij:

Op de lagere school ("Bergerhof" in Heeze, 1…

Mijn laatste muzikale avonturen

Afbeelding
Facebook kwam net met deze herinnering van 6 jaar geleden op de proppen. Deze foto staat voor mij symbool voor mijn laatste muzikale avonturen.

Dat zit zo:

In 2009 ging ik vrijwillig weg bij de twee bands waar ik toen in zat. Ja vrijwillig ja, daar was ik nét op tijd voor want als ik daarmee gewacht had zou mij zeker verzocht zijn om op te krassen, want  zo ging het niet meer.
Afijn, ik kickte af van m'n drankverslaving en voelde me herboren maar had me er al min of meer bij neergelegd om de rest van mijn leven bandloos door te brengen. Maar toen kwam aan het einde van het jaar het jaarlijkse open podium bij Nirwana op nieuwjaarsdag genaamd "katersessie" om de hoek kijken, en ik mocht meedoen. En wat bleek, ik kon het ook zónder drank. Wat heet! Het ging stukken beter dan ik me van vorige keren, dat ik toch 'enigszins' beneveld op het podium stond, kon herinneren. Dat vonden de anderen ook dus werd het idee om eens iets met de gezamenlijke liefde voor AC/DC te g…

Ik wil hier weg

Afbeelding
Behalve één van de leukste baspartijtjes die ik ooit heb mogen spelen, heeft dit nummer voor mij betekenis, want zo voel ik me vaak. Ja, ik ben blij dat ik weer naar allerlei plaatsen kan en durf maar ik ben ook dermate ongedurig dat ik, als ik ergens goed en wel ben, alweer weg wil. Jolanda, een van de verpleegkundigen bij Huize Padua noemde mij dan ook "n'n ongedurige". Ach...Jolanda: Ik kon met iedereen daar (meestal) redelijk goed overweg maar Jolanda was toch wel bijzonder. Heel recht voor z'n raap en eerlijk, humoristisch en nogal...eeehhh...kordaat. Als Gerardje de neiging had om zichzelf heel zielig te vinden - en die neiging had Gerardje wel eens - dan moest je daar bij niemand mee aankomen maar bij Jolanda al helemáál niet. Dat was niet altijd gemakkelijk maar ik heb aan die aanpak heel veel gehad, want het hield me enigszins met beide benen aan de grond. Ik denk aan die tijd niet bepaald met warme gevoelens terug maar wel aan het (verplegend én niet verpl…

Opgeven geen optie?

Afbeelding
Dit plaatje, dat onderdeel is van een video met bijbehorend verhaal in de app van de Volkskrant van afgelopen Maandag met als titel: 
"opgeven is wél een optie, een aanklacht tegen het strijdvocabulaire rond kanker", greep me bij m'n lurven.
Ik trok het namelijk wat breder naar het strijdvocabulaire tegen ál het onheil dat je kan overkomen, een beroerte bijvoorbeeld, want ik betrok het op mezelf en het greep me aan.
Er zijn gebieden waarop ik het opgegeven heb omdat het een heilloze weg bleek te zijn (net zoals de renner in dit plaatje) én omdat ik daardoor de vrijgekomen energie kan gebruiken voor die gebieden waar ik het juist niet heb opgegeven.

Begrijp me goed, ik snap ook wel dat er velen zijn die kracht putten uit dat strijdvocabulaire maar ik hoor daar niet bij. In tegendeel, ik vind het vaak ontzettende dooddoeners: "Wees positief! Geef niet op! Alles komt goed!" Nou, ik ben liever realistisch en positief waar het reëel is, soms is opgeven de beste optie en…

Frustratie

Afbeelding
Sinds een paar jaar kan ik minder dan daarvoor. Over wat daarvan de oorzaak is heb ik het vaak genoeg gehad. Dat dat frustrerend is zal niemand verbazen. Die frustraties zoeken uiteraard een uitweg. Ik was bang dat dat wel eens uit de hand zou kunnen gaan lopen en ik vond dat ik er iets aan moest doen, dus zocht ik hulp om een handvat te vinden waarmee ik die frustratie wat in goede banen zou kunnen leiden. Die hulp heb ik gehad, o.a. van een psycholoog, en volgens mensen in mijn omgeving merken ze verschil. Dat is mooi. en daar ben ik best trots op.

Een voorbeeld van zo'n handvat is het aanleren van een andere manier van denken en het afleren van irreële  gedachten. Zo was ik een geval van frustratie tijdens het eten koken aan het omschrijven waarbij hij mij onderbrak met de opmerking: "Wacht! Dat jij met wat je hebt meegemaakt in de keuken staat te koken is eigenlijk een wonder!". En zo is dat!

Meestal werkt die aanpak maar niet altijd. Als ik bijvoorbeeld een boterham…

Dit had mijn oom geweest kunnen zijn

Afbeelding
Dit artikel raakt mij. De oom waarover het hier gaat is ongeveer van dezelfde leeftijd als mijn vader en ooms. Mijn vader is nooit in het leger geweest, hij is daarvoor afgekeurd, waarom weet ik eigenlijk niet maar S5 is het zeker niet geweest. Maar verschillende van mijn ooms zijn wel in het leger geweest. Ik heb daar verschillende foto's van gezien. Eentje daarvan is zelfs met drie ooms van moederskant die op een gegeven moment gelijktijdig in dienst waren (of eentje op herhaling, dat weet ik niet meer). Maar goed, dat kon toen want én er gingen meer jongens per gezin in dienst én langer én de gezinnen waren groter met kleinere leeftijdsverschillen. Maar goed, drie broers naast elkaar in soldatenuniform blijft zelfs dan heel bijzonder.

Al die ooms waren nét te jong om naar Indië of Korea uitgezonden te worden maar dat neemt niet weg dat ze ongeveer van dezelfde leeftijdscategorie als deze Ome Cor zijn. En van ons pap dus. En ons leven had er heel anders uitgezien kunnen hebben …

Roxy Music

Afbeelding
Toen ik deze plaat leerde kennen zat ik in de tweede of de derde klas van de middelbare school. Dus ik had al wel wat Engelse les gehad maar heel veel stelde dat nog niet voor. Dus ik wist toen nog niet dat plain vlakte betekent. Ik dacht dat het nummer over een vliegtuig ging. Dat vond ik raar. De muziek vond ik ook raar, met die hobo. Maar ook mooi, dat vind ik trouwens nog steeds. Die blazer "Andy Mackay" vind ik als saxofonist trouwens niet zo geweldig, vooral vind ik dat hij geen mooie toon heeft. Maar de manier waarop hij hier een soort riffje uit z'n hobo tovert vind ik wel heel bijzonder. Sowieso redelijk apart, een hobo in de popmuziek.

Sindsdien heb ik veel meer muziek van Roxy Music leren kennen en ik vind ik het allemaal bijzonder en dan vooral het oude werk tot en met 1975.
Maar inmiddels kan ik ook de meer gepolijst geproduceerde platen vanaf 1979 (ik noem dat Roxy Music 2.0) waarderen, bijvoorbeeld "Take A Achance With Me" van "Avalon"…

Wintersun

Afbeelding
Ja hoor, we zitten midden in de droogste en warmste zomer die ik ooit heb meegemaakt (thuis dan) en Gerard komt met de winterzon aan.

Deze Finse band ontdekte ik ergens in 2012 n.a.v. een post op Facebook. Ze hadden toen net het album "Time I" uitgebracht. "Time I"...dat suggereert dat er ook een "Time II" is of nog komt. Ja, dat was de bedoeling maar dat gaat waarschijnlijk nooit gebeuren. Hoe zit dat? Nou, zo heb ik 't begrepen: Jari Mäenpää en z'n kompanen hadden genoeg materiaal opgenomen voor een dubbel CD maar de platenmaatschappij vond dat, mede gezien het volle en drukke karakter van de muziek, een beetje veel van het goede. Ik denk dat ze daar gelijk in hadden trouwens. Dus was het plan om "Time" in twee gedeeltes uit te brengen. Dus daar was "Time I". En ondanks het feit dat de plaat vol zit met zaken waar ik niet van hou (grunts, screams, tig riedeltjes en riffjes bijvoorbeeld) viel ik er als een blok voor. Dat heef…