Posts

Posts uit augustus, 2018 weergeven

Rush Live

Afbeelding
Gedurende hun dik 40 jarige carrière heeft Rush vele live registraties uitgebracht. Ik heb ze allemaal  als audio en vele ook op DVD (maar ik kijk nooit naar muziek DVD’s, ik luister liever de audio en beeld me dan in dat ik erbij ben). Een echte favoriet heb ik niet, het is maar net waar ik zin in heb, hoewel…een lichte voorkeur heb ik wel, namelijk voor het gedeelte tot en met begin jaren 80. En dan vooral voor die CD met opnames van tijdens de Farewell To Kings tournee die als bonus verscheen bij “Different Stages” in 1998. Dat is namelijk tussen de eerder verschenen “All The Word’s A Stage” en “Exit…Stage Left” in, en het heeft nog het frisse van ATWAS maar ook al een prijsnummer als “Xanadu” dat later ook wel op ESL verscheen maar die plaat heet als nadeel dat die klinkt alsof er een wollen deken over de microfoons hing. Qua nummers vind ik dat de sterkste live plaat maar jammer van die klank. Wel jammer dat er geen plaat is van de Hemispheres tour, maar die komt er misschien di…

Limelight

Afbeelding
Een nummer over het onwerkelijke van het leven van een artiest. Maar als ik het volgende fragment hoor dan gaat het over heel wat meer dan alleen artiesten:

All the world's indeed a stage And we are merely players Performers and portrayers Each another's audience Outside the gilded cage

Can you tell me where my country lies

Afbeelding
Zo rond 1974/75 in de vierde of vijfde klas van de middelbare school: Ik was een beetje een "lulletje rozenwater", heel slecht in sport en sociaal nogal onhandig. Niet gemakkelijk op een middelbare school. Ik zat voor een meisje dat nogal een contrast met mij was: Een beetje een artistiekerig hippie-achtig type in kleurige kleren met een mutsje op (of een doek om haar hoofd geknoopt of zo, dat weet ik niet meer). We zaten in de klas dan wel op een meter afstand maar in feite waren we mijlen van elkaar verwijderd.

Op een keer - in een tussenuur of net voor de les begon, zoiets - zat ze zachtje acher me voor d'r heen te zingen:

"Can you tell me where my country lies"
ik zong er zachtjes (maar wel nét hard genoeg dat ze 't hoorde) achteraan:

"Said the uni faun to her true love 's eyes"
Ik keek om. Ze keek nogal verrast, alsof ze verbaasd was dat "lulletje rozenwater" die muziek kende. Genesis was toen nog geen grote naam. In onze klas (en…

Harry Berkers: boom tussen de bomen

Afbeelding
Eerder deze week ging het op TV over begraven of cremeren. Er werd o.a. gezegd: "bij begraven heb je tenminste een plek om hen te gaan". Nou, ons moeder is begraven maar ik kom alleen op dat kerkhof...eeehhh...bij begrafenissen. De laatste keer dat ik er was moest ik ons moeder d'r graf zelfs zoeken. Mij doet het weinig.
Ons pap daarenteegen is gecremeerd maar ik heb tóch een plek om heen te gaan, namelijk een plek in de Herbertusbossen te Heeze waar zijn boom staat en waar we zijn as hebben uitgestrooid.
'Zijn' boom?...hoe zit dat?
Nou, toen ons pap 40 jaar IVN lid was kreeg hij van dat IVN als cadeau een boompje aangeboden. Dat vond hij prachtig maar ook zonde om die boom in de tuin te zetten: "We gaan daar toch ooit weg, zet maar ergens in het bos"...Harry Berkers ten voeten uit! Het IVN vond dat ook een strak plan en stelde voor om dat te combineren met de receptie. Dus op die middag in 2010 toog het hele gezelschap met een schop het bos in om een …

9 jaar

Afbeelding
Zaterdag ben ik precies 9 jaar nuchter. 9 jaar? Wat is er eigenlijk zo bijzonder aan 9 jaar?!
Die 9 heeft voor mij speciale betekenis. Dat zit zo:

Op 25 Augustus 2009 werd ik opgenomen in een kliniek en toen ik daar weer vertrok voelde ik me als herboren. Sindsdien heb ik geen druppel alcohol meer gedronken. Maar ik heb nog wel enkele maanden daar in een praatgroep meegedraaid. Daar leerde ik ook iemand kennen die negen jaar nuchter was geweest maar alsnog de fout in ging Dat maakte nogal indruk op mij. Want ik telde toen nog in nuchtere weken. Maar die weken zijn maanden geworden en de maanden zijn op hun beurt jaren geworden. En inmiddels zijn dat er 9. Maar ik ben er beducht op dat één glaasje voldoende kan zijn om het allemaal weer teniet te doen. Als ik daaraan denk dan denk ik aan haar. Zou zij inmiddels ook al weer 9 jaar nuchter zijn? Geen idee, ik weet niet eens meer hoe ze heet en ik heb sindsdien niemand meer uit die groep gesproken. Ik heb daar ook helemaal geen behoefte …

De Brabantse Dag

Afbeelding
De Brabantse Dag: Ik weet niet beter dan dat de laatste week van Augustus in Heeze in het teken staat van De Brabantse Dag. Ja, een hele week ja. Het is ooit (in 1958) begonnen met een 'historische  optocht' op de laatste Zondag van Augustus maar inmiddels duurt het evenement een hele week met een optocht op die laatste Zondag als apotheose en dit weekeinde gaat het weer los. Meer info is hier te vinden

Het karakter van die optocht is in die jaren veranderd van een optocht met historische taferelen naar een meer algemene theaterparade rondom een (vaak historisch) thema. Wat wel gebleven is is dat je in Heeze in grote lijnen twee soorten mensen hebt: Mensen die aan de optocht meedoen of op een of andere manier bij de organisatie betrokken zijn en mensen die aan de kant staan te kijken. Ik heb trouwens in de 30 jaar dat ik in Heeze woonde bij beide soorten gehoord. Maar inmiddels ben ik al een aantal jaren niet meer van de partij.Vanaf het begin dat we in Asten woonden bezocht …

Dag van de linkshandigen.

Afbeelding
En ja hoor, daar heb je weer zo'n 'dag van de ...'. Normaal gesproken laat ik die 'dagen'...eeehhh...links liggen. Maar deze doet me toch wel wat. Ik ben namelijk linkshandig en dat is nou net de kant waar ik  schade heb opgelopen waardoor ik nu niet meer kan schrijven.

Ik ben niet 100% linkshandig, ik schrijf namelijk links en stap met m'n linkse been over het zadel bij het op de fiets stappen maar verder doe ik alles rechtshandig, bijvoorbeeld eten en gitaar spelen.

Zoals gezegd, heb ik wat hersenschade opgelopen waardoor mijn coördinatie aan de linkerkant slecht is, en ik niet meer kan schrijven. Was ik rechtshandig geweest dan had ik dat gewoon nog wel gekund. Dat vind ik behoorlijk zuur. Ik merkte daar voor het eerst iets van bij een oefening bij de fysiotherapie in Huize Padua in 2014. In die oefening moest ik een pingpong balletje op de grond laten stuiteren en dan met dezelfde hand weer opvangen. Het rare was dat dat met rechts gewoon lukte maar dat ik…

Lady Eleanor

Afbeelding
Je hebt van die platen die je al jaren in je achtergrondgeheugen met je meedraagt. Soms komt er zo eentje ineens weer naar boven. Dat gebeurde net met deze plaat toen kennissen een foto plaatsten van hun pasgeboren dochter "Eleanor". Little Lady Eleanor dus

The sound of silence

Afbeelding
Een tijdje geleden ontstond op Facebook naar aanleiding van een foto met water onder een brug een 'draadje' over Simon&Garfunkel. Ik ga dat hier niet allemaal herhalen maar ruwweg zijn er mensen die dat nummer over dat troebele water geweldig vinden en mensen die het een draak vinden (en ja hoor, ook een hele hoop mensen die het helemaal niks kan schelen). Ik hoor bij het 'drakenkamp'. Sowieso, de latere S&G vind ik over het algemeen niks. Geef mij maar deze originele versie van "The Sound Of Silence", afkomstig van hun debuut LP "Wednesday Morning, 3 AM" uit 1964.
De platenmaatschappij zag er wel brood in en er kwam een nieuwe 'radiovriendelijke' versie van het nummer, 'opgeleukt' met drums en elektrische gitaren, en een gelijknamige LP. Het werd een succes en de rest is historie. Maar geef mij die eerste, akoestische, versie maar.

Er hoort voor mij nog een verhaal bij:

Op de lagere school ("Bergerhof" in Heeze, 1…

Mijn laatste muzikale avonturen

Afbeelding
Facebook kwam net met deze herinnering van 6 jaar geleden op de proppen. Deze foto staat voor mij symbool voor mijn laatste muzikale avonturen.

Dat zit zo:

In 2009 ging ik vrijwillig weg bij de twee bands waar ik toen in zat. Ja vrijwillig ja, daar was ik nét op tijd voor want als ik daarmee gewacht had zou mij zeker verzocht zijn om op te krassen, want  zo ging het niet meer.
Afijn, ik kickte af van m'n drankverslaving en voelde me herboren maar had me er al min of meer bij neergelegd om de rest van mijn leven bandloos door te brengen. Maar toen kwam aan het einde van het jaar het jaarlijkse open podium bij Nirwana op nieuwjaarsdag genaamd "katersessie" om de hoek kijken, en ik mocht meedoen. En wat bleek, ik kon het ook zónder drank. Wat heet! Het ging stukken beter dan ik me van vorige keren, dat ik toch 'enigszins' beneveld op het podium stond, kon herinneren. Dat vonden de anderen ook dus werd het idee om eens iets met de gezamenlijke liefde voor AC/DC te g…

Ik wil hier weg

Afbeelding
Behalve één van de leukste baspartijtjes die ik ooit heb mogen spelen, heeft dit nummer voor mij betekenis, want zo voel ik me vaak. Ja, ik ben blij dat ik weer naar allerlei plaatsen kan en durf maar ik ben ook dermate ongedurig dat ik, als ik ergens goed en wel ben, alweer weg wil. Jolanda, een van de verpleegkundigen bij Huize Padua noemde mij dan ook "n'n ongedurige". Ach...Jolanda: Ik kon met iedereen daar (meestal) redelijk goed overweg maar Jolanda was toch wel bijzonder. Heel recht voor z'n raap en eerlijk, humoristisch en nogal...eeehhh...kordaat. Als Gerardje de neiging had om zichzelf heel zielig te vinden - en die neiging had Gerardje wel eens - dan moest je daar bij niemand mee aankomen maar bij Jolanda al helemáál niet. Dat was niet altijd gemakkelijk maar ik heb aan die aanpak heel veel gehad, want het hield me enigszins met beide benen aan de grond. Ik denk aan die tijd niet bepaald met warme gevoelens terug maar wel aan het (verplegend én niet verpl…

Opgeven geen optie?

Afbeelding
Dit plaatje, dat onderdeel is van een video met bijbehorend verhaal in de app van de Volkskrant van afgelopen Maandag met als titel: 
"opgeven is wél een optie, een aanklacht tegen het strijdvocabulaire rond kanker", greep me bij m'n lurven.
Ik trok het namelijk wat breder naar het strijdvocabulaire tegen ál het onheil dat je kan overkomen, een beroerte bijvoorbeeld, want ik betrok het op mezelf en het greep me aan.
Er zijn gebieden waarop ik het opgegeven heb omdat het een heilloze weg bleek te zijn (net zoals de renner in dit plaatje) én omdat ik daardoor de vrijgekomen energie kan gebruiken voor die gebieden waar ik het juist niet heb opgegeven.

Begrijp me goed, ik snap ook wel dat er velen zijn die kracht putten uit dat strijdvocabulaire maar ik hoor daar niet bij. In tegendeel, ik vind het vaak ontzettende dooddoeners: "Wees positief! Geef niet op! Alles komt goed!" Nou, ik ben liever realistisch en positief waar het reëel is, soms is opgeven de beste optie en…

Frustratie

Afbeelding
Sinds een paar jaar kan ik minder dan daarvoor. Over wat daarvan de oorzaak is heb ik het vaak genoeg gehad. Dat dat frustrerend is zal niemand verbazen. Die frustraties zoeken uiteraard een uitweg. Ik was bang dat dat wel eens uit de hand zou kunnen gaan lopen en ik vond dat ik er iets aan moest doen, dus zocht ik hulp om een handvat te vinden waarmee ik die frustratie wat in goede banen zou kunnen leiden. Die hulp heb ik gehad, o.a. van een psycholoog, en volgens mensen in mijn omgeving merken ze verschil. Dat is mooi. en daar ben ik best trots op.

Een voorbeeld van zo'n handvat is het aanleren van een andere manier van denken en het afleren van irreële  gedachten. Zo was ik een geval van frustratie tijdens het eten koken aan het omschrijven waarbij hij mij onderbrak met de opmerking: "Wacht! Dat jij met wat je hebt meegemaakt in de keuken staat te koken is eigenlijk een wonder!". En zo is dat!

Meestal werkt die aanpak maar niet altijd. Als ik bijvoorbeeld een boterham…

Dit had mijn oom geweest kunnen zijn

Afbeelding
Dit artikel raakt mij. De oom waarover het hier gaat is ongeveer van dezelfde leeftijd als mijn vader en ooms. Mijn vader is nooit in het leger geweest, hij is daarvoor afgekeurd, waarom weet ik eigenlijk niet maar S5 is het zeker niet geweest. Maar verschillende van mijn ooms zijn wel in het leger geweest. Ik heb daar verschillende foto's van gezien. Eentje daarvan is zelfs met drie ooms van moederskant die op een gegeven moment gelijktijdig in dienst waren (of eentje op herhaling, dat weet ik niet meer). Maar goed, dat kon toen want én er gingen meer jongens per gezin in dienst én langer én de gezinnen waren groter met kleinere leeftijdsverschillen. Maar goed, drie broers naast elkaar in soldatenuniform blijft zelfs dan heel bijzonder.

Al die ooms waren nét te jong om naar Indië of Korea uitgezonden te worden maar dat neemt niet weg dat ze ongeveer van dezelfde leeftijdscategorie als deze Ome Cor zijn. En van ons pap dus. En ons leven had er heel anders uitgezien kunnen hebben …

Roxy Music

Afbeelding
Toen ik deze plaat leerde kennen zat ik in de tweede of de derde klas van de middelbare school. Dus ik had al wel wat Engelse les gehad maar heel veel stelde dat nog niet voor. Dus ik wist toen nog niet dat plain vlakte betekent. Ik dacht dat het nummer over een vliegtuig ging. Dat vond ik raar. De muziek vond ik ook raar, met die hobo. Maar ook mooi, dat vind ik trouwens nog steeds. Die blazer "Andy Mackay" vind ik als saxofonist trouwens niet zo geweldig, vooral vind ik dat hij geen mooie toon heeft. Maar de manier waarop hij hier een soort riffje uit z'n hobo tovert vind ik wel heel bijzonder. Sowieso redelijk apart, een hobo in de popmuziek.

Sindsdien heb ik veel meer muziek van Roxy Music leren kennen en ik vind ik het allemaal bijzonder en dan vooral het oude werk tot en met 1975.
Maar inmiddels kan ik ook de meer gepolijst geproduceerde platen vanaf 1979 (ik noem dat Roxy Music 2.0) waarderen, bijvoorbeeld "Take A Achance With Me" van "Avalon"…

Wintersun

Afbeelding
Ja hoor, we zitten midden in de droogste en warmste zomer die ik ooit heb meegemaakt (thuis dan) en Gerard komt met de winterzon aan.

Deze Finse band ontdekte ik ergens in 2012 n.a.v. een post op Facebook. Ze hadden toen net het album "Time I" uitgebracht. "Time I"...dat suggereert dat er ook een "Time II" is of nog komt. Ja, dat was de bedoeling maar dat gaat waarschijnlijk nooit gebeuren. Hoe zit dat? Nou, zo heb ik 't begrepen: Jari Mäenpää en z'n kompanen hadden genoeg materiaal opgenomen voor een dubbel CD maar de platenmaatschappij vond dat, mede gezien het volle en drukke karakter van de muziek, een beetje veel van het goede. Ik denk dat ze daar gelijk in hadden trouwens. Dus was het plan om "Time" in twee gedeeltes uit te brengen. Dus daar was "Time I". En ondanks het feit dat de plaat vol zit met zaken waar ik niet van hou (grunts, screams, tig riedeltjes en riffjes bijvoorbeeld) viel ik er als een blok voor. Dat heef…