Can you tell me where my country lies

Zo rond 1974/75 in de vierde of vijfde klas van de middelbare school: Ik was een beetje een "lulletje rozenwater", heel slecht in sport en sociaal nogal onhandig. Niet gemakkelijk op een middelbare school. Ik zat voor een meisje dat nogal een contrast met mij was: Een beetje een artistiekerig hippie-achtig type in kleurige kleren met een mutsje op (of een doek om haar hoofd geknoopt of zo, dat weet ik niet meer). We zaten in de klas dan wel op een meter afstand maar in feite waren we mijlen van elkaar verwijderd.

Op een keer - in een tussenuur of net voor de les begon, zoiets - zat ze zachtje acher me voor d'r heen te zingen:

"Can you tell me where my country lies"

ik zong er zachtjes (maar wel nét hard genoeg dat ze 't hoorde) achteraan:

"Said the uni faun to her true love 's eyes"

Ik keek om. Ze keek nogal verrast, alsof ze verbaasd was dat "lulletje rozenwater" die muziek kende. Genesis was toen nog geen grote naam. In onze klas (en ik denk in veel klassen) had je mensen die van groepen als Deep Purple, Led Zeppelin en Pink Floyd zeiden te houden en mensen die vooral van de hitparademuziek hielden én dan had je ook nog van die types net als ik die het eigenlijk niet wisten en constant op zoek waren. En wellicht was zij ook zo iemand. Heel even was er (h)erkenning en waren die mijlen afstand kleiner maar dat duurde maar heel even. Ik weet niet eens meer hoe ze heette, maar ze zal d'r weg wel gevonden hebben, net als ik. Misschien een heel andere weg dan ik maar zo gaat dat. Maar ik denk altijd aan dat moment als ik deze plaat hoor:


Reacties

Populaire posts van deze blog

Opgeven geen optie?

Poespas

La Mama