Opgeven geen optie?

Dit plaatje, dat onderdeel is van een video met bijbehorend verhaal in de app van de Volkskrant van afgelopen Maandag met als titel: 
"opgeven is wél een optie, een aanklacht tegen het strijdvocabulaire rond kanker", greep me bij m'n lurven.
Ik trok het namelijk wat breder naar het strijdvocabulaire tegen ál het onheil dat je kan overkomen, een beroerte bijvoorbeeld, want ik betrok het op mezelf en het greep me aan.
Er zijn gebieden waarop ik het opgegeven heb omdat het een heilloze weg bleek te zijn (net zoals de renner in dit plaatje) én omdat ik daardoor de vrijgekomen energie kan gebruiken voor die gebieden waar ik het juist niet heb opgegeven.

Begrijp me goed, ik snap ook wel dat er velen zijn die kracht putten uit dat strijdvocabulaire maar ik hoor daar niet bij. In tegendeel, ik vind het vaak ontzettende dooddoeners: "Wees positief! Geef niet op! Alles komt goed!" Nou, ik ben liever realistisch en positief waar het reëel is, soms is opgeven de beste optie en sommige dingen komen niet goed.

En ik ben er ook wel van overtuigd dat de bedoelingen goed zijn, maar toch doet het soms pijn.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Poespas

La Mama