Rush Live

Gedurende hun dik 40 jarige carrière heeft Rush vele live registraties uitgebracht. Ik heb ze allemaal  als audio en vele ook op DVD (maar ik kijk nooit naar muziek DVD’s, ik luister liever de audio en beeld me dan in dat ik erbij ben). Een echte favoriet heb ik niet, het is maar net waar ik zin in heb, hoewel…een lichte voorkeur heb ik wel, namelijk voor het gedeelte tot en met begin jaren 80. En dan vooral voor die CD met opnames van tijdens de Farewell To Kings tournee die als bonus verscheen bij “Different Stages” in 1998. Dat is namelijk tussen de eerder verschenen “All The Word’s A Stage” en “Exit…Stage Left” in, en het heeft nog het frisse van ATWAS maar ook al een prijsnummer als “Xanadu” dat later ook wel op ESL verscheen maar die plaat heet als nadeel dat die klinkt alsof er een wollen deken over de microfoons hing. Qua nummers vind ik dat de sterkste live plaat maar jammer van die klank. Wel jammer dat er geen plaat is van de Hemispheres tour, maar die komt er misschien dit jaar wel want “Hemispheres”  alsmede mijn relatie met Rush vieren dit jaar hun 40e verjaardag, dus wie weet…

Als je al die live platen van Rush achter elkaar legt hoor je duidelijk een band in ontwikkeling, en helaas niet alleen positief want Geddy Lee ging vanaf eind jaren ’70 eindelijk een poging doen om normaal te zingen. En dan moet ik toch helaas concluderen dat als je het gegil weghaalt er eindelijk best een saaie stem over blijft. Daar komt nog bij dat hij de laatste jaren steeds meer moeite kreeg met zingen. Eerst kon dat nog wel gemaskeerd worden door aangepaste zanglijntjes maar op de laatste live opnames is het af en toe niet meer om aan te horen en dat vind ik behoorlijk pijnlijk. In die zin ben ik zelfs blij dat ze gestopt zijn want ik wil helemaal geen getuige zijn van die aftakeling.

Maar goed, ik draai de live platen tot en met “Different Stages” nog regelmatig, m.u.v. “A Show Of Hands” die mij teveel in het teken staat van hun minst interessante periode (ruwweg de tweede helft van de jaren ’80). Ja en die integrale vertolking van “Moving Pictures” op de CD van de Timemachine tour uit 2011. Wat er daarna verschenen is is wat mij betreft inwisselbaar en nauwelijks interessant. Alhoewel…die CD van de “Clockwork Angels” tour uit 2013 met medewerking van strijkers is toch ook wel weer interessant, en bovendien een herinnering aan een in meerdere opzichten gedenkwaardige avond in de Ziggodome

Reacties

Populaire posts van deze blog

Opgeven geen optie?

Poespas

La Mama