Posts

Posts uit september, 2018 weergeven

Zo gaat dat

Afbeelding
Tijdens je leven kom je allerlei mensen tegen. Maar ieder leven volgt z’n eigen pad en mensen raken vaak weer uit zicht. Dat hoort erbij en daar moet je maar vrede mee proberen te hebben. Maar soms kom je mensen uit een grijs verleden weer tegen. En dan blijkt dat niet alleen jouw leven verandert is, en komt het besef dat datgene wat ooit was nooit meer terug komt, keihard binnen. Ik heb daar de ene keer meer moeite mee dan de andere keer. De laatste tijd wat meer. Dan wil een nummer als dit nog wel eens helpen.

John Paul Jones

Afbeelding
Als we het over Led Zeppelin hebben dan gaat het meestal over Jimmy Page, Robert Plant of John Bonham maar zelden over bassist John Paul Jones. “Ja vriend, dan had je maar geen bassist moeten worden!” En voor zover ik al favoriete bassisten heb hoort JPJ daar niet bij. Maar toch wil ik er even aandacht aan besteden. Hij heeft namelijk heel veel mooie baspartijen geproduceerd. Dat varieert van ijzersterke riffs als in “Whole Lotta Love” en “Immigrant Song” tot melodieuze partijen als in “Ramble On”. Dat is dan ook mijn favoriete JPJ partijtje en juist dat sta ik altijd mee te zingen als dat nummer aan staat.

Gerard met de pet

Afbeelding
Ik heb bijna altijd een pet op. Tegenwoordig loopt Jan en alleman met een pet op. Maar ik had een kleine 40 jaar geleden al altijd een pet op bij optredens. Toch is het niet toen pas begonnen, getuige die foto van een jaartje of 59 geleden. Hier zijn we bij oma en opa Berkers in Lierop en heb ik de pet van opa Berkers op, tenminste, dat neem ik aan, want oma had helemaal geen pet. Het is zo'n echte ouderwetse, zo'n model dat ze hier een klak noemen (wat het trouwens officieel niet is, zie  dit artikel op wikipediamaar dat kan mij vrij weinig schelen). En om het cirkeltje rond te maken is dat ook het soort pet dat ik tegenwoordig draag, zij het in iets moderner vorm.

Vakantie Portugal 2018

Afbeelding
Gisteren ben ik thuis gekomen van een weekje Portugal, in Albufeira in de Algarve om precies te zijn. Het was een mooie week met lekker weer (veel zon, geen regen, temperaturen rond de 25 graden) en veel lekker eten en drinken. Verder heb ik niet zo heel veel meer uitgevroten dan eten, drinken, lezen, TV kijken, rondwandelen en met zo’n hop-on/off bus rond touren. Zo’n hop-on/off bus doe ik meestal wel als ik ergens ben waar zoiets mogelijk is. Deze keer had ik een kaartje waar ik vier dagen gebruik van kon maken. Dat was ideaal. Ik doe zo’n route namelijk altijd meerdere keren. De eerste keer rij ik de hele route zonder ergens uit te stappen, om me te oriënteren en te selecteren welke stopplaatsen interessant zijn. Dus heb ik me op Zondag georiënteerd en vervolgens een programma gemaakt voor de resterende drie dagen.
Het was voor mij de 4e keer dat ik in Portugal was en waarschijnlijk ook de laatste. Want het kost me steeds meer moeite, zowel lichamelijk als mentaal. Wat het lichame…

Gerard's basgitaren

Afbeelding
Ik zat net op m’n gemak op een terras een kopje koffie te nuttigen. Een van de serveersters had een Fender Jazz bas op haar arm getatoeëerd staan, een zelfde als ik aan een kettinkje om m’n nek heb hangen. Ik had haar natuurlijk kunnen aanspreken maar op de eerste plaats ben ik er beducht op dat ik dan weer ‘moet’ uitleggen dat ik bassist ben maar niet meer kan spelen en daar heb ik vaak helemaal geen zin in, en op de tweede laats hadden ze het daar veel te druk.
Tja, zo’n Fender bas…Voor mij was dat vanaf dat ik begon met basgitaar spelen de heilige graal. Ja, ik weet ook wel dat er zat betere basgitaren zijn en dat je ook voor de naam Fender betaalt, en dat je beter een goeie imitatie kan kopen dan een slecht origineel. Het zij zo…Maar het gaat mij ook om het gevoel. En dat gevoel was er al toen ik in 1975 mijn eerste basgitaar kocht voor 195 gulden bij Musica in Eindhoven. Dat het een duidelijk op Fender geïnspireerd model was is dan ook geen toeval. Die bas heb ik al lang niet me…

Latin American Suite

Afbeelding
Tja zo kom ik via Steve Perry bij Sam Cooke en bij diens bigband achtige begeleiding bij Duke Ellington, maar waarom nou deze Latin American Suite?

Nou, ik weet niet meer wanneer het was maar volgens mij meer dan 15 jaar geleden op een feest bij Toon. Ik trof daar Erik, iemand die ik wel kende maar slechts vaag. Ik wist dat hij ‘iets met muziek deed’. We raakten aan de praat. Dat ‘iets met muziek’ bleek een volledige dagtaak te zijn. Hij is namelijk toetsenist van beroep, en hij laat zich inhuren voor allerlei muziekklussen. Zo heeft hij op het podium gestaan met allerlei artiesten waar ik nog niet heen wil al kreeg ik er geld bij. Daarnaast geeft hij les. En hij had toen (en heeft misschien nog steeds) een contract bij Joop van den Ende om mede de muziek te verzorgen bij musicals. Maar “dat is allemaal werk” (dat waren ongeveer zijn woorden) maar zijn passie is jazz. Daarover raakten we aan de praat en ondanks het feit dat ik niet van jazz hou raakte ik toch aangestoken door zijn en…

Werelden komen samen

Afbeelding
Vanmorgen hadden we het op Facebook over Steve Perry en z’n komende nieuwe plaat. Een van Steve Perry’s grootste inspiratiebronnen is Sam Cooke (wat wel te horen is). Sam Cooke is een grote naam in de popmuziek maar ik ben me eigenlijk dit jaar pas in z’n muziek gaan verdiepen. Maar goed, beter laat dan nooit en ik heb er een favoriete zanger bij.
Sam Cooke is natuurlijk het bekendst als soulzanger en dan vaak met heel zoetgevooisde begeleiding met bakken violen, luister maar eens naar “A Change Is Gonna Come”, z’n mooiste nummer als je het mij vraagt. Maar hij maakte ook vaak gebruik van bigband-achtige begeleiding. En zo komen voor mij een paar werelden samen want toen in de jaren ’70 via onze Hans de stereo installaties hun intrede deden in Huize Berkers, kwamen er ook de nodige bigband platen binnen. Glenn Miller, Count Basie en vooral Duke Ellington (en ik zal best nog wat namen vergeten). Ik draaide ze best vaak en ik heb er warme gevoelens bij. En dat ik dan via twee van m’n f…

In Through The Outdoor

Afbeelding
Deze laatste reguliere studioplaat van Led Zeppelin werd bij z'n uitkomen in 1978 genadeloos neergesabeld door het journalistenvolkje. Helaas nam ik dat volkje toen nog serieus en heb ik die plaat destijds enigszins gemist. Maar het is uiteindelijk toch nog goed gekomen. En ik vind het een van de sterkste Zeppelin platen, in ieder geval veel beter dan z'n voorganger "Presence" uit 1976. En het eerste nummer van de plaat is niet alleen m'n favoriet van de plaat maar ook nog eens één van m'n favoriete Zeppelin nummers. Alleen dat begin al: "In the ééévening"

Fuck You All!

Afbeelding
Er is hier in het hotel ook een bar. Daar organiseren ze wel eens wat. Vanavond stond er een zanger aangekondigd. Omdat ik hem door mijn open balkondeur kon horen besloot ik dat ik dan net zo goed even poolshoogte kon gaan nemen. Wat trof ik aan?
Een mijnheer op een kruk met een gitaar met om 'm heen allerlei apparatuur waar allerlei geluiden uit kwamen die de suggestie moesten wekken van échte instrumenten. En dan allerlei nummers - o.a. van CCR en Dire Straits - door dezelfde eenheidsworst-mangel halen tot hetzelfde zielloze papje (zoiets als die worst machine uit die clip van "Another Brick In The Wall"). De anderhalve paardenkop die er binnen was leek het wel oké te vinden maar ik wilde alleen maar weg en wilde eigenlijk alleen maar roepen: "Fuck You All!", maar daar hebben we de zonnetjes in huis van Blackfield voor:


De Rijdende Pastoor...

Afbeelding
…en z’n misdienaars
Laatst hoorde ik een verhaal van een moeder die in alle vroegte, als haar man - die nachtdiensten draaide – moe thuis kwam, met haar zoontjes nog in hun pyjama rondjes ging rijden. Daardoor moest ik hieraan denken:
Toen ik en m’n broers en vele klasgenoten misdienaar waren, waren we dat bij Pastoor Versteegde in de St. Jan Evangelist kerk in de toen nog vrij nieuwe wijk De Engelse Tuin in Heeze. Als er daar een begrafenis was en de dienst was achter de rug ging de stoet naar het kerkhof. Dat kerkhof lag een paar kilometer verderop in het centrum van het dorp. De pastoor en z’n misdienaars gingen nooit met de stoet mee maar stapten in vol ornaat in het kevertje van de pastoor die dan binnendoor naar de pastorie van de St. Martinus scheurde (Heezenaren kunnen vast raden hoe die route ongeveer liep) om dan op het kerkhof de stoet op te wachten. Dat moet een bijzonder gezicht geweest zijn: een VW kever met een pastoor en 4 misdienaars in vol ornaat die door het dorp s…