Ibrahim Maalouf – Levantine Symphony

Vorig jaar werd ik zeer aangenaam verrast door de plaat “Illusions” uit 2013 van de Libanese Fransman Ibrahim Maalouf. Met Arabische invloeden doorspekte jazzrock met regelmatig een flinke scheut funk. Hij bespeelt trompet en bugel met een daar zelf op geknutseld vierde ventiel met behulp waarvan hij kwartnoten kan spelen.

Uhh…wablief?

Kwartnoten! Simpel gezegd: stel je een piano voor met witte en zwarte toetsen. Kwartnoten zouden dan tussen die zwarte en witte toetsen inzitten. ‘Grijze toetsen’ dus eigenlijk. Dat kennen we hier in het westen helemaal niet. Ja, we kénnen het wel maar dan noemen we het valse noten. Dus het is effe wennen. Maar Ibrahim Maalouf weet het wel zo te brengen dat het niet vals overkomt, op z’n hoogst apart. En dit op “Illusions” dan verpakt in een heel westers klinkende mix van jazz, rock en funk met het instrumentarium wat daarbij hoort. En dat swingt de pan uit.

Nu is er “Levantine Symphony” en dat is andere koek. Als een symfonie verpakte, heel orkestrale muziek met brede arrangementen (vaak met strijkers en koor) met jazz invloeden. De rock- en funkinvloeden zijn er nog wel maar veel minder. Maar wel heel veel blazers met steeds die trompet of bugel met kwartventiel er bovenuit. En het klinkt voor mij  nog steeds westers met oosterse invloeden.

Wat de naam betreft. Ik heb het even opgezocht: De “Levant” oftewel ‘Morgenland’ is een deel van Zuid-west Azië, waar ook Libanon toe behoort. Maar dat kun je zelf in dit artikel nalezen mocht het je interesseren

Reacties

Populaire posts van deze blog

Opgeven geen optie?

Poespas

La Mama